Byłem tym chłopakiem którego nikt nie zauważał w szkole, w pracy w towarzystwie – zawsze w cieniu. Pamiętam tamte wieczory gdy siedziałem sam w domu przy komputerze, podczas gdy moi rówieśnicy bawili się w klubach, chodzili na randki.

Mój świat był mały, komputer, dom, 1-2 znajomych, nie jakichś bliskich, i znajomi.. z internetu, do tego próby poznania kobiety przez internet, licząc że któraś mi odpisze. Do tego nie miałem z kim spędzać wolnego czasu, wakacji, to był smutny okres.

Wszystko zmienił pewien letni wieczór na imprezie z moim kumplem. (Kumplem który nie był z natury przystojny i doskonale pamiętam go sprzed lat, gdy był niepewnym siebie nerdem bez znajomych.) Na tej imprezie zobaczyłem jak flirtuje z dziewczynami, jak pewnie siebie zachowuje się wśród naszych znajomych, był wygadany i miał to coś, miał charyzmę. Zauważyłem jego przemianę na plus. Ja natomiast czułem się kompletnie niezauważany przez innych, jak mysz pod miotłą. Zacząłem dociekać jak to sie stało, że ten kolega tak się zmienił.. 

Tej nocy podjąłem decyzję: koniec z byciem w cieniu, byciem ofiarą własnych ograniczeń. Pamiętam gdy ten mój kolega wysłał mi linka do strony z ebookami rozwojowymi, byłem tym zafascynowany, że ta wiedza leży tuż obok, wystarczy po nią sięgnąć.

Kupiłem pierwszą książkę o komunikacji. Byłem w szoku gdy dowiedziałem się że można np podejśc na ulicy do obcej kobiety i zacząć z nią rozmawiać. Po raz pierwszy tak bardzo uwierzyłem w to, że mogę się zmienić i zacząć żyć.

Od tej pory zacząłem chodzić na szkolenia które dawały mi nowe narzedzia. Transformacja nie była łatwa, musiałem mocno wychodzić ze strefy komfortu. Każdego dnia oglądałem filmy na youtube i wychodziłem z domu robiąc rzeczy, które mnie przerastały. Starałem się zaczynać od małych rzeczy – rozmowa z kasjerką, rozpoczęcie rozmowy ze starsza Pania na przystanku. Następnie kursy interpersonalne, warsztaty z mowy ciała, psychologii.

Trenowałem przed lustrem rozpoczęcia rozmów, nagrywałem się, analizowałem, rozkładałem wszystko na czynniki pierwsze. Byłem jak naukowiec – moja pewność siebie była eksperymentem, chciałem żeby w końcu urosła.

Dziś wiem że charyzma i atrakcyjnośc to nieustanna podróż. Zawsze jest nad czym pracować, co poprawić. Wciąż sie uczę – chodze na zajęcia teatralne, czytam książki, rozpoczynam rozmowy z nieznajomymi, to jest jak mięsień, nietrenowany po prostu zanika. Poznaję tajniki komunikacji. Postanowiłem utworzyc tego bloga, kurs męskiej charyzmy i atrakcyjności aby dzielić się swoim doświadczeniem z facetami którzy mieli podobne problemy jak ja.